Oparzeniem słonecznym nazywa się rumień skóry. Oprócz zmian o charakterze wizualnym towarzyszy mu również uczucie pieczenia oraz możliwość pojawienia się pęcherzy. Nie należy bagatelizować oparzeń, które nie tylko są konsekwencjami zbyt długiej ekspozycji słonecznej. 

Oparzenia słoneczne – najważniejsze informacje 

Promieniowanie, jakie przyjmuje skóra podczas opalania czy przebywania na słońcu bez zabezpieczenia w postaci filtra, często skutkuje bolesnymi poparzeniami. To jednak nie tylko kwestie wizualne, ale również istotne zmiany, które zachodzą w organizmie. Zmiany skórne wynikają z oddziaływania promieni UVB i UVA. Dermatolodzy zwracają uwagę, że rumień powstaje głównie przez UVB i osiąga szczyt po 12–24 h. Zazwyczaj ustępuje po 72 h, co objawia się opalenizną. Podatność na oparzenia oraz częstotliwość ich występowania warunkuje ilość melaniny, a więc barwnika skórnego. To on absorbuje i odbija promienie. Z tego powodu u osób z jasną karnacją znacznie częściej można zauważyć oparzenia, są one również dotkliwsze.  

Poparzenia dzieli się na kilka kategorii, w zależności od ich zaawansowania. Dwa z nich są najczęściej wynikiem ekspozycji słonecznej. 

  • I. Oparzenia pierwszego stopnia. Objawia się zaczerwienieniem i nabrzmieniem skóry. Zwyczaj mają łagodny przebieg. Kwalifikuje się je jako oparzenie słoneczne. 
  • II. Oparzenia drugiego stopnia. Na skórze pojawiają się pęcherze. Po kilku dniach odczuwanego świądu skóra zaczyna schodzić. Rownież kwalifikuje się jako oparzenie słoneczne. 
  • III. Oparzenia trzeciego stopnia. Dotyczą nie tylko naskórka, ale również skóry właściwej, tkanki podskórnej oraz nerwów. W trakcie poparzenia dochodzi do uszkodzenia receptorów bólowych. Zazwyczaj jest skutkiem wypadku. 

Pierwsza pomoc przy oparzeniach słonecznych 

W przypadku oparzeń pierwszego stopnia można poradzić sobie samodzielnie. Należy polać miejsce zimną wodą, a następnie wykorzystać zimny okład do przykładania miejscowo. Kluczowe jest jej stopniowe ochładzanie wodą, która nie może być zbyt zimna, gdyż wystąpi wówczas zjawisko zwane szokiem termicznym. W Polsce osobę opaloną wciąż postrzega się jako „zdrowszą”. Warto jednak przypomnieć, że z medycznego punktu widzenia to nic innego, jak obronna reakcja organizmu na nadmierne promieniowanie. Należy zatem zawsze pamiętać o zdrowym umiarze. 

W przypadku oparzeń drugiego stopnia należy przede wszystkim odsunąć osobę poszkodowaną z daleka od źródła poparzenia. Następną czynnością jest schłodzenie rany zimną wodą, a później założenie jałowego opatrunku. W tym przypadku okres gojenia trwa do 3 tygodni. Jeśli poprawnie udzielono pomocy, na skórze nie pozostaną blizny. Co istotne, terapię tę można wspomagać dedykowanymi preparatami dostępnymi w aptekach. 

Oparzenia trzeciego stopnia są najpoważniejsze w skutkach dla człowieka. Wymagają natychmiastowej interwencji lekarza. Udzielanie pierwszej pomocy sprowadza się do krótkiego ochłodzenia rany (zbyt długi proces może prowadzić do wyziębienia). Poszkodowanego nie należy okładać lodem ani śniegiem. Należy pamiętać o wezwaniu służb. 

Szkolenie pierwszej pomocy m.in. w zakresie oparzeń 

Aby odpowiednio zareagować na kryzysową sytuację, która może wydarzyć się w każdym momencie, należy znać podstawy udzielania pierwszej pomocy w stanach nagłych. Kompleksowy kurs z zakresu pierwszej pomocy pozwoli na przyswojenie najważniejszych informacji dotyczących wypadków i urazów. Profesjonalni prowadzący z wieloletnim doświadczeniem nie przekazują jedynie „suchej” teorii, ale wskazują na praktycznych przykładach, które czynności powinny zostać podjęte. Co istotne, szkolenie jest wzbogacone o wiedzę z zakresu PPOŻ. Szeroka oferta kursów dostępna jest w największych polskich miastach, w tym w Lublinie, Kielcach, Warszawie, Krakowie, czy Gdańsku.